[APH Fiction] 5 (Christmas, Alcohol and Hero) [2]

posted on 28 Dec 2008 20:57 by fourseasons in Fic

*เอนทรี่ย์นี้มีความเกี่ยวข้องกับเฮตาเลีย อนึ่ง เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่เขียนโดยมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับองค์กรและประเทศต่างๆ  เนื้อหาในนี้จึงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับความเป็นจริงบนโลกนี้แต่อย่างใด กรุณาอ่านโดยใช้วิจารณญาณฮะ

 

5 (Christmas, Alcohol and Hero)
aph. alfred*arthur, francis*mathew. pg-13. romance, crack?

 

[2.]

 

ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังผจญกับสงครามโลกครั้งที่สาม มีอเมริกาเป็นหัวหอกของประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร และคุณฝรั่งเศสเป็นแม่ทัพของฝ่ายอักษะ มีชนวนเหตุเป็นการรุกรานคุณอังกฤษในค่ำคืนวันคริสต์มาสโดยคุณฝรั่งเศส และตัวผมเองเป็นพยานผู้พบเห็นเหตุการณ์ซึ่งกำลังถูกบีบบังคับให้เข้าร่วมกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทางสายตา

            พระเจ้าครับ นี่มันก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ท่านจะดลใจให้สองคนนี้เขม่นกันเพื่อสร้างสงครามชิงเกาะบริเตนอีกทำไมกันครับ

            ผมคิดเช่นนั้นขณะนั่งมองคนสองคนเปิดสงครามประสาทอยู่ตรงหน้า ต่างฝ่ายต่างเขม่นกันด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ตรงกลางระหว่างอเมริกากับคุณฝรั่งเศสคือคุณอังกฤษที่ใส่ชุดกลับเรียบร้อยแล้ว แถมตอนนี้ยังมีเครื่องแต่งกายเสริมพิเศษเป็นเสื้อนอกของอเมริกาอีกต่างหาก มองแล้วรู้สึกเหมือนเจ้าของเสื้อที่แท้จริงกำลังประกาศว่า อังกฤษเป็นของข้าอย่างบอกไม่ถูก

            อย่าหาว่าผมขัดความคิดตัวเองเลย แต่ไม่มีใครเป็นเจ้าของคุณอังกฤษทั้งนั้นแหละน่า เลิกมาทำสงครามประกาศความเป็นเจ้าของกันสักทีจะได้ไหม โตเป็นผู้ใหญ่กันแล้วแท้ๆ เชียว

            แต่ก็เหมือนเดิม... ถึงจะคิดแบบนั้น ผมก็พูดอะไรออกไปไม่ได้

            พวกเรายังคงนั่งกันอยู่ในห้องนั่งเล่น อเมริกา คุณอังกฤษและคุณฝรั่งเศสนั่งอยู่บนโซฟายาวตัวหนึ่ง ส่วนผมจองเก้าอี้ที่อยู่ใกล้กัน คุมะจิโร่ก็ยังนอนนิ่งอยู่ที่เดิมของมัน ไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้นมาเป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมเผชิญสงครามโลกครั้งที่สามกับผมเลยสักนิด

            เพิ่งผ่านไปได้ประมาณยี่สิบนาทีจากตอนที่อเมริกากระโจนเข้ามาในห้องนั่งเล่น พบฉากชวนสยิวระหว่างคุณอังกฤษกับคุณฝรั่งเศส (ที่ความจริงแล้วก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าการแตะนิดแตะหน่อยหรอก ความจริงคือ แม้แต่ปากที่เกือบจะประกบมันยังไม่ทันได้ประกบกันเลยด้วยซ้ำ) เปิดเวทีโต้คารมด้วยวาจาสุภาพผิดวิสัยกับคุณฝรั่งเศส แล้วก็ค่อยๆ แอบเนียนดึงคุณอังกฤษออกมาแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อย จบลงด้วยการนั่งขนาบคุณอังกฤษคนละข้างอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

            ถ้าใครสักคนคิดจะพูดอะไรสักอย่างออกมา ผมจะขอขอบคุณเป็นอย่างสูง เพราะผมยังไม่อยากถูกบรรยากาศอึดอัดชิงลมหายใจไปหมดจนสิ้นชีพ

            คุณอังกฤษขยับตัวยุกยิก จากที่เมาหัวราน้ำเมื่อครู่เปลี่ยนมาเป็นมีสติครบถ้วนสมบูรณ์เหมือนเดิม นัยน์ตาสีเขียวตวัดมองซ้ายที ขวาที เม้มปาก แล้วในที่สุดก็ตัดสินใจลุกขึ้นยืน หันไปตีหน้าถมึงทึงใส่ผู้ชายตัวโตแต่เอาแต่ใจสองคนด้วยความรำคาญใจ พวกนายจะเขม่นข้ามหัวฉันกันอีกนานไหม? มารยาทไม่เคยเรียนมาบ้างหรือไง ถึงได้เปิดสงครามเหนือหัวชาวบ้านเขาอยู่แบบนี้น่ะ!”

            ขอบพระคุณคุณอังกฤษเป็นอย่างสูงครับ แต่เปิดบทสนทนาแบบนี้ ระวังมันจะต่อยาวเหยียดไม่รู้จบเอานา...

            อเมริกายิ้มกว้างให้คุณอังกฤษ ยิ้มแบบที่ผมเรียกมันว่ายิ้มอันตราย คนที่สอนฉันมาตั้งแต่เด็กก็อังกฤษไม่ใช่หรือ ถ้าว่าฉันไม่เคยเรียนเรื่องมารยาท ก็หมายความว่าอังกฤษไม่เคยสอน หรือไม่ก็สอนไม่ได้เรื่องน่ะสิ

            ...แล้วทำไมอยู่ดีๆ ไปหาเรื่องคุณอังกฤษเขาเสียเฉยๆ ล่ะ อเมริกา

            คุณอังกฤษถึงกับสะอึกเมื่อจู่ๆ ก็ถูกตอกแบบนั้นกลับเข้าไป ผิวกลายเป็นสีแดงจัด ดูเหมือนจะโกรธจนพูดอะไรไม่ออก หันซ้ายหันขวาด้วยท่าทางฉุนเฉียวแล้วก็ระเบิดออกมาพร้อมลุกขึ้นยืน พอ! ฉันจะไปแล้ว อยากจะทะเลาะกันก็ทะเลาะไป แต่ออกไปทะเลาะกันนอกบ้านฉัน เดี๋ยวนี้ ได้ยินไหม!”

            ...ท่าทางจะโกรธจริงไม่ติงนังอย่างแรงเลยล่ะครับ

            คุณฝรั่งเศสมองท่าทางนั้นแล้วหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ ดึงแขนคุณอังกฤษให้กลับลงนั่งที่เดิม ก่อนจะถือโอกาสโอบรอบไหล่เจ้าบ้านอย่างแนบเนียน จะรีบไปไหนล่ะ เจ้าบ้าน วันคริสต์มาสแล้วนา ไม่อยู่รับแขกฉลองคริสต์มาสกันก่อนหรือ แย่จังเลยน้า มารยาทไม่เคยเรียนมาหรือยังไงกัน?

            ยอกย้อนคำพูดเดิมกลับหน้าตาเฉย แถมยังยิ้มแป้นแล้นแบบจงใจกวนประสาทเต็มที่อีกต่างหาก นี่พวกคุณสองคนทำสัญญาสงบศึกมาจับมือกันโจมตีคุณอังกฤษคนเดียวแล้วหรือครับ

            อย่ามาย้อนฉันนะ!” คุณอังกฤษขึ้นเสียงดัง หน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ มองแล้วผมก็หวาดๆ อยู่เหมือนกันว่าจะมีควันพุ่งออกหูมาในวินาทีใดวินาทีหนึ่งหรือเปล่า

            อังกฤษ นี่มันวันคริสต์มาสแล้วนา อย่ามาทำตัวขี้โมโหในวันดีๆ แบบนี้สิ อเมริกาสำทับ ผงกหัวไปมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เดี๋ยวคุณซานตาคลอสก็ไม่มาให้ของขวัญหรอก

            ขออนุญาตแทรก โตเป็นเด็กโข่งแบบนี้แล้ว ทำตัวดีขนาดไหน ให้ตายยังไงฟินแลนด์ก็ไม่บากบั่นมาให้ของขวัญหรอกมั้ง

            ใครว่าซานตาคลอสให้ พระเยซูต่างหากที่เป็นผู้ให้!” คุณอังกฤษก็หัวดื้อไม่ยอมแพ้ จากที่ก่อนหน้านี้ทำท่าจะไล่ผู้บุกรุกออกนอกบ้าน ไปๆ มาๆ ก็กลายเป็นว่าเถียงกันเรื่องอื่นไปเสียได้

            อ้าว แต่เมื่อก่อนนายเล่าให้ฉันฟังว่าซานตาคลอสเป็นคนให้ไม่ใช่หรือไง?

            ก็เด็กๆ อย่างนายชอบอะไรแบบนั้นไม่ใช่หรือไงเล่า?

            เอ้า เด็กๆ สองคนเลิกเถียงกันได้แล้ว ไม่มีใครถูกทั้งนั้นแหละ คนที่ให้น่ะฟินนี่ต่างหาก

            ผมขออนุญาตยกมือสนับสนุนคุณฝรั่งเศสจะได้ไหมครับนี่? นานๆ ทีจะเห็นเขาพูดจาเข้าท่าขึ้นมาบ้างสักที

            หนึ่งในเด็กๆ หันขวับไปมองหน้าคุณฝรั่งเศสด้วยสายตาขุ่นขวาง คิ้วขมวดมุ่นแบบคนอารมณ์ไม่ดี งับปากล่างอย่างขัดใจ แล้วก็ว่า ใครถูกใครผิดฉันไม่รู้ รู้แต่อยากให้พวกนายออกไปจากบ้านฉันสักที มันรกหูรกตา!”

            ในที่สุดก็วนกลับเข้าหัวข้อเดิมจนได้ ผมจะดีใจหรือเสียใจที่พวกเขาวนกลับมาทะเลาะกันเรื่องเดิมดีล่ะนี่

            คุณฝรั่งเศสมองหน้าคุณอังกฤษที อเมริกาที รอยยิ้มกรุ้มกริ่มระบายขึ้นบนใบหน้า เป็นสัญญาณบอกว่าวิญญาณตัวอันตรายของคุณพี่แห่งยุโรปได้ตื่นขึ้นมาแล้วประมาณแปดสิบเปอร์เซ็นต์ได้ ไล่ฉัน ฉันไม่แปลกใจหรอกนะ แต่ไล่อเมริกาจะดีหรือ เมื่อกี้ยังตีโพยตีพา...

            พูดแบบนั้น มันโยนขีปนาวุธลูกใหญ่เลยนะครับนั่น

            ฟรานซิส!!!” คุณอังกฤษตะโกนเสียงดัง มือขยับเหมือนจะเลื่อนไปตะครุบปากคนปากไม่มีซิปรูดอย่างไรอย่างนั้น

            แต่ตามความคิดผมแล้ว ผมว่าพอคุณอังกฤษทำแบบนั้น มันกลับยิ่งกระตุ้นให้อเมริกาสนอกสนใจคำพูดไม่กี่คำของคุณฝรั่งเศสมากกว่าเดิมเสียอีก สังเกตได้จากสีหน้าท่าทางของหมอนั่นที่เลิกจ้องจะกลั่นแกล้งคุณอังกฤษ และหันไปมองคุณฝรั่งเศสด้วยความสนอกสนใจแทนในทันที

            อังกฤษตีโพยตีพาย?

            ถูกต้องแล้วคุณฝรั่งเศสเห็นท่าอเมริกาจะสนใจก็รีบต่อความยกใหญ่ ไม่ได้อนาทรร้อนใจต่อเสียงขู่ของคุณอังกฤษเลยสักนิด เมื่อกี้นะ ทั้งเมา ทั้งอาละวาด งอนที่นายไม่ยอมมาใหญ่เลยล่ะ รู้ไหม?

            เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นด้วยสิครับ อย่าใส่ร้ายป้ายสีคุณอังกฤษอย่างเดียวสิ เรื่องที่คุณทำไว้ต่อจากนั้นมันก็เรื่องใหญ่เหมือนกันไม่ใช่หรือ

            อเมริกาเบือนสายตาไปทางคุณอังกฤษครู่หนึ่ง แววพึงพอใจฉายอยู่ในดวงตาคู่นั้น ให้ตายสิ... อย่ามาพอใจกับเรื่องพรรค์นี้